thanks soo much po sa mga comments nio.

@ totalspy.. haha.. thnks dude.. may gnyan ka pang nalalaman ha, hehe..

@ sis michelle. yeah, i'll update you guys. thnks..

@ akuzet.. thnnks sa repu.
.gif)
[b]CHAPTER 2:[/b] [i]Chocolates&lollipops[/i]
[quote]Urrrrgh. Kainis. Nagtitinginan classmates ko sakin. Nahalata ata nila na sakin nakatingin tong sira na toh.
[i]*nagpalakpakan mga classmates namin*[/i]
(mga langyang toh, nang-aasar ba kayo?!)
“Trissy, sorry nga pala… Kung nakatitig ako sayo habang kumakanta sa harap kanina…”
(hmpf. As if naman may maisasagot akooo..!)
“Kasi… Alam mo…”
“Hindi pa. Anu yun?”
“Kamukha mo ex-gf ko…”
(what?! Kaya siya nakatingin sakin dahil kamukha ko ex nia?awchh…pero go ghurl kaya mo yan!)
“Really? So, kwentuhan mo naman ako ‘bout her. And… The reason why you broke up..”
“Interesado ka Triss? Sige.. She’s my first and supposed to be my last. Pero kasi nagbago siya. Ang hirap ipaliwanag. We broke up dahil sinabi niya sakin ayaw na niya, hindi na niya ko gusto, at pagod na siya sa kung anung meron samin. I’ve done everything to make her happy, pero nasayang lahat yun. And sad to say, until now, hirap akong mag move on.”
“May lalaki pa pala sa mundo na ganyan magmahal? Just kidding. Alam mo kasi, may mga bagay na sadyang nagbabago, kahit sabihin pa natin na it’ll be forever. Things/persons we know may become something/someone we knew. Yun ang masakit. Pero all I can advise is, learn to move on, and let your heart heal…”
Natahimik kami pareho after ng mga sinabi ko. Gosh, parang ang tagal na naming magkakilala..

When I took a glance at him, nagulat nalang akong may pumatak sa eyes niya – the first time I ever saw a guy cry.
“Carl?”
“Triss, one more thing, mahirap mag move on kasi araw araw makikita ko siya.”
“What do you mean? Classmate natin siya?”
“Yes. Si Sarah Ascue, my first true love.”
[i]*bell*[/i]
Alright, saved by the bell. Hindi ko na kasi alam ang isasagot ko sa kanya. Naubusan ata ako ng salita nung nalaman ko yun. Hayy. How could she break his heart? Kung ako sa kanya, hindi ko na papakawalan ang katulad niya…
Nakaupo lang ako sa seat ko, si Carl bumaba sa canteen. Wala akong makausap kaya nakikinig ako sa mga ingay nila. Most of them pala, classmates nung 1st year, andaya, ako lang walang classmate dito.
“Ang sakit nun.. Gell. Ang sakit nung ginawa niya kanina..”
“Nasasaktan ka? Sira ka din noh, after mong pakawalan ganyan ka?”
Tama ba narinig kong pinag-uusapan ni Sarah and her bestfriend? Ayoko na makinig. Ayoko na.
“Dahil alam kong dadating di yung time na kailangan niya nang humanap ng bago.”
“Ang gulo mo Sarah, wag na nga natin yan pag-usapan, baka mahalata pa niya.”
Shhhhemay. Parang ang deep ng reason kung bakit sila naghiwalay. She lied to Carl when she said na di niya mahal si Carl, at hindi niya alam yun. Sasabihin ko ba? Wag na lang. Baka sabihin pa niya nakikialam ako sa life niya.

*dumating na si Carl, with chocolates and lollipops.*
Para naman tong sira, bibili na nga lang ng pagkain niya, ganun pa.
He’s coming na, pero nilagpasan niya ako. I followed his way, and I’ve seen na binigay niya yung dala niya kay Sarah. (masakit, I mean it. Hindi ko na maintindihan nararamdaman ko.) He didn’t speak a word, and he doesn’t have any expression on his face. Then, bumalik na siya sa upuan niya.
“Triss, for you.”
“Huh? Alin?”
[i]*he hugs me..*[/i]
“Sorry for that. Wala kasi akong mapaglabasan ng sakit eh. Just think na it’s a sign of my gratitude.”
“W-wala yun.”
[i]
“Salamat sa presence mo.. Lagi kang nanjan for me, sana hindi ka mawala sa akin…”[/i][/quote]
[i]to be continued...[/i]