[b]CHAPTER 09[/b]
[b]IYA'S POV[/b]
Infairness nagkaroon ako ng peace of mind sa lugar na ito this is where i want to raise my children at tumira pang habang buhay ng magiging asawa ko but if ever i will marry patrick i don't think so na mangyayare ang mga bagay na gusto ko. Patrick is a prince at hindi malabong maging king na din siya. Naguguluhan na ako sa mga bagay bagay i mean im falling out of love with patrick tapos ngaun he's planning to marry me pano pagnagprupose na siya sakin? anong isasagot ko? Sasabihn ko bang hndi ako pwdeng magpakasal sa knya kasi hindi ko na siya mahal o i'll say yes kasi siya ang gusto ng mga magulang ko para sakin at alam nmn natin na siya ang karapat dapat sa isang katulad ko.
"Princess, hindi pa ba tayo uuwi?baka hinahanap na po kayo ng mga magulang niyo" si Jeff.
"sa totoo lang ayoko pang umuwi or should i say ayoko ng umuwi."
"bakit nmn?" he asked sabay upo sa tabi ko.
Umiling lang ako ayoko lang itong pag-usapan. and im not that kind of person na magshashare ng problema sa ibang tao.
"Let me guess?" nag-english nnmn ang bodyguard ko minsan napapaisip na ako kung totoo bang mahirap to eh kasi he seems to be an educated person.
"hmm?sige nga ano un?"
"hindi mo na siya mahal noh?"
"galing mo nmn."i looked at him "pano mo nmn nalaman?"
"narinig ko kanina nung nag-uusap ang mga magulang mo at si sir patrick" he paused and held my chin "at yun ang nakikita ko sa mga mata mo" nagkatinginan kami eye to eye medyo natagalan to at bigla na lang akong nabalik sa ulirat at umiwas ng tingin i know nagblush ako that time pano nmn kasi ang lapit ng mga mukha nmn sa isa't isa.
"bakit ikaw nakikita mo sa mga mata ko ang nararamdaman ko pero siya si patrick ni minsan hindi ako tinanong kung masaya pa ba ako sa relasyon namin." my tears are starting to fall.
"kasi baka masyado ka nyang mahal kaya hindi nya magawang aminin sa sarili niya na hindi na siya ang makakapagpasaya sayo dahil alam nya na pag-inamin nya un sa sarili nya pwde kang mawala sa knya." napatingin ako sa knya.
"why isn't that kung magsalita ka prang expert na expert ka pagdating sa love?" i asked him.
"nature na yan" then he laughed.
"ngayon ko lang napansin totoo pala ang sabi sakin ng bestfriend ko" i said sabay tayo sa kinauupuan ko.
"ano ba sinabi ng best friend mo?"
"that you're handsome" i smiled. he laughed ulit.
"hindi na yan bago sakin haha"
"yabang" i teased him and we laughed lang honestly, ngaun lang ulit ako naging ganito i mean ngaun lang ulit ako humagalpak ng tawa because of a person.
"thanks Jeff"
"for?"
"for making me happy" i smiled and kissed him ooopssss.. sa cheeks lang ah